The Noise Police: Working together for a quiet London...

Καταρχήν, το μπλογκ αυτό θα πάψει ν ανανεώνεται, μιας και δεν μένω πλέον Αγγλία, κι έτσι δεν έχω πια κάποια βιωματική σχέση με τα όσα ζητήματα ασχοληθήκαμε εδώ πέρα τους προηγούμενους μήνες, πρόχειρα κι επιγραμματικά βέβαια... στα πλαίσια της ιστορικής ΗΤΤΑΣ και αποσύνθεσης της βρετανικής κοινωνίας δηλαδή μιας κοινωνίας του καπιταλιστικού "κέντρου", ήττα με μαθήματα συνήθως χρήσιμα για όσους/ες κινούνται στην "περιφέρεια", που μπορούν ενδεχομένως να αντληθούν ανατρέχοντας στη σχετική ειδησεογραφία/βιβλιογραφία, έργο ωστόσο ανιαρό και επιρρεπές στην παραπλάνηση των μίντια και της επίσημης ιστορίας: μακρυά από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων κάθε συμπέρασμα είναι εκ του πονηρού.

Για τέλος, ορίστε μια ενημέρωση για την "Promotion/Event risk assessment form 696", για την οποία μου ρθε ένα e-mail για υπογραφή μιας petition διαμαρτυρίας, αλλά επειδή μου φαίνονται λίγο μαλακίες αυτά (οι petitions και δη οι ιντερνετικές) δε βάζω το λινκ, οποιος/α έχει τέτοια βίτσια ας το ψάξει. Ρίχτε και μια ματιά εδώ πριν το διαβάσετε για τα προηγούμενα της καταστολής της ντόπιας μουσικής σκηνής. Ορίστε κι εδώ, τί λέει κι ο guardian για το θέμα.

"The 696 Form compels licensees who wish to hold live music events in 21 London Boroughs to report to the police the names, addresses, aliases and telephone numbers of performers, the likely ethnicity of their audience and music genre. Failure to comply could result in fines or imprisonment (six months in jail or a £20,000 fine)".

Μετάφραση: Η δήλωση 696 υποχρεώνει τους δικαιούχους που επιθυμούν να οργανώσουν live μουσικές εκδηλώσεις σε 21 δήμους του Λονδίνου να αναφέρουν στην αστυνομία τα ονόματά, τις διευθύνσεις, ψευδώνυμα και τηλέφωνα των μουσικών, τί εθνικότητας κοινό περιμένουν και για τί μουσικό είδος πρόκειται (αργότερα τα δυο τελευταία αφαιρέθηκαν κι έτσι η δήλωση είναι πιο politically corect τώρα). Περίπτωση μη συμμόρφωσης μπορεί να οδηγήσει σε ποινές χρηματικές ή φυλάκισης (20.000 λίρες ή 6 μήνες μέσα).

μια σημείωση εδώ: εκτός από τα προφανώς ημι-τρομοκρατικά rnb, rap, dnb, grime, garage και λοιπά "απαγορευμένα", μια ακόμα παράμετρος του κυνηγιού που έχει ενδιαφέρον είναι ότι ανάλογες μουσικές εκδηλώσεις αποτελούν βασικό μέσο "κοινωνικοποίησης" αυτοοργανωμένων χώρων και καταλήψεων αλλά και κύριο μέσο αυτοχρηματοδότησης τέτοιων εγχειρημάτων. Με την δήλωση 696 λοιπόν, η αστυνομία αποκτά ένα ακόμη πάτημα να ξεκάνει τους εναπομείναντες χώρους και συλλογικότητες.

Το ότι η βρετανική αστυνομία κυνηγάει κάθε συγκέντρωση ανθρώπων που δε γίνεται με σκοπό την κατανάλωση εμπορευμάτων και θεαμάτων είναι λίγο-πολύ γνωστό. Το ότι κάθε νέα υποτίμηση των ζωών αυτών των προνομιούχων πρωτοκοσμικών περνάει αναπάντητη, επίσης. Καθώς οδηγούμαστε ανοιχτά σ εναν εκφασισμό της κοινωνίας αυτής, σαμποτάροντας κάθε μορφή δημοσίου διαλόγου κι αυξάνοντας μονόπλευρα την ένταση της βίας, δε θα ταν φρόνιμο να περιμένουν τίποτα λιγότερο να συνδιαλεχτούν από μια Βία πραγματικά τυφλή αυτή τη φορά, όχι σαν αυτή που ξόρκιζαν στο Παρίσι και την Αθήνα. Τυφλή και μουγγή... Ή αυτό, ή θα γίνουν(-ουμε) όλοι (-ή καί τα 2 βέβαια) φυτά. Βραστά λαχανικάκια.

Τέλος, δυο βίντεο bonus για το πιστό αναγνωστικό κοινό, με θέμα τί άλλο; τα μπάχαλα φυσικά. ως επιβεβλημένη αναγκαιότητα της ζωής μέσα στη διαρκή ήττα της εργατικής τάξης και ως υπαρξιακή κραυγή ενάντια στη βία του ανεπικοινώνητου (συνέπεια ασφαλώς της προαναφερθείσας παραμέτρου).

***

Όποιος επιθυμεί την ειρήνη προετοιμάζεται για πόλεμο

Τον τελευταίο καιρό εξελίσσεται στην Αγγλία μια πρωτόγνωρη για τα τελευταία χρόνια αύξηση της έντασης της καταστολής. Μερικά μόνο παραδείγματα θα αναφέρω παρακάτω:

1) Το 2008, καταγράφηκε μια αύξηση της τάξης του 266% σε επιτόπιους ελέγχους (stoρ and search) για "τρομοκρατία". Μόνο στην Αγγλία 124.687 τέτοιοι έλεγχοι έγιναν κατά κύριο λόγο (90%) στο Λονδίνο, από την Metropolitan Police. Γύρω στους 1.000 οδήγησαν τελικά σε μια σύλληψη, αλλά μόνο κάπου 70 για κάποια σχετική ένδειξη. 2.3 εκατομύρια (αριθμός ρεκόρ) "εξακριβώσεις" έλαβαν χώρα στο δρόμο, ενώ κατά 20 φορές συχνότερα θύματα ήταν μαύροι, 1 στους 10 εκ των οποίων ανακρίθηκε πρόχειρα από κάποιον μπάτσο στο δρόμο τουλάχιστον μία φορά πέρισι. 53.250 ακόμα εξακριβώσεις περαστικών δικαιολογήθηκαν από την αστυνομία λόγω "υποψίας ότι το άτομο θα μπορούσε να γίνει βίαιο" (anticipating violence). [Πηγές: telegraph και sky]

2) Ήδη από τον Νοέμβρη του 2008 και ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες, πάνω από 30.000 "μη-φονικά" όπλα tasers χορηγούνται σε διάφορες αστυνομικές δυνάμεις για να επιστρατευτούν "στην μάχη κατά της μικρο-παραβατικότητας". Η φονικότητα του συγκεκριμένου όπλου, για όση σημασία έχει αυτό, έχει αποδειχτεί πολλάκις με μακάβριο τρόπο.

3) Από τις 16 Φλεβάρη 2009, σύμφωνα με την παράγραφο 76 του νέου αντιτρομοκρατικού νόμου του 2008, η αστυνομία μπορεί να συλλαμβάνει, να επιδίδει πρόστιμο και να φυλακίζει για μέχρι και 10 χρόνια όποιον -διαδηλωτή ή άλλον- τραβήξει φωτογραφία αστυνομικού (ως έμμεση παρότρυνση σε πράξεις βίας). Γενικά μέχρι τώρα η λήψη φωτογραφιών ήταν μια συνήθης άμυνα των διαδηλωτών απέναντι στις επελάσεις της αστυνομίας, δεδομένων των συσχετισμών στο δρόμο, νομικά/ποινικά, κοινωνικά κλπ που δεν επιτρέπουν και πολλούς ηρωισμούς. Επίσης, η αστυνομία πλέον θα παρεμβαίνει σε όσους θεωρεί ύποπτους που φωτογραφίζουν δημόσιους χώρους, ενώ ειδικές καμπάνιες ζητούν τη συνεργασία του κοινού για την ενημέρωση της αστυνομίας σχετικά με ατομα (τρομοκράτες;) που βγάζουν φωτογραφίες των καμερών CCTV ή άλλων κρατικών κτιρίων (οι σχετικές καμπάνιες προώθησης ενός ανθρώπινου προφίλ της αστυνομίας και της αναγκαιότητας -ένεκα τρομο-απειλών- συνεργασίας μαζί της έχουν πολλαπλασιαστεί). Στην αρχή τσίνισαν κάπως οι δημοσιογράφοι για το θέμα με τις φωτογραφίες μπάτσων, αλλά φαντάζομαι κάπως θα καταφέρουν να εξαιρεθούν τελικά από τα σχετικά μέτρα.

4) Σύμφωνα με την guardian η αστυνομία κρατάει για έως και 7 χρόνια βάσεις δεδομένων με ονοματεπώνυμα, αναλυτικές περιγραφές και βίντεο από άτομα που συμμετέχουν σε διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες, είτε αυτά έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα είτε όχι. Τις μέρες αυτές αυξάνεται το χρονικό διάστημα που ένα άτομο ύποπτο για "εξτρεμισμό" (παρακάτω αναλυτικότερα) μπορεί να κρατηθεί "κρυφά" χωρίς επαφή με δικηγόρους, συγγενείς κλπ στις 42 μέρες. Επίσης από την guardian μια ενδιαφέρουσα ιστορία ακτιβίστριας κατά της επέκτασης των αεροδιαδρόμων από την ομάδα plane stupid που κατάφερε να ηχογραφήσει μπάτσους του Kent να της ζητούν να τους προσφέρει πληροφορίες για διάφορες διαδηλώσεις και ακτιβιστές, με αντάλλαγμα χρήματα. Σε ερωτήσεις σχετικά με το θέμα η αστυνομία δήλωσε ότι όντως χρησιμοποιεί καθ' αυτόν τον τρόπο "εκατοντάδες" ακτιβιστές (όπου ακούς πολλά κεράσια πάντως...). (Σημείωση: ήδη από το 2005, με αφορμή διάφορα μετανοημένα πρώην μέλη συμμοριών, σύμφωνα με την "Serious and Organised Crime and Police Act" ορίζεται επισήμως ολόκληρο νομικό και πρακτικό πλάισιο για τη διαχείριση από την αστυνομία "καρφιών" και λοιπών συνεργαζομένων).

5) Καθιέρωση και πρακτικά των "προληπτικών" (πριν δηλαδή εκδηλωθεί οποιαδήποτε "έκνομη" πράξη) αστυνομικών εισβολών και συλλήψεων σε πολιτικά γεγονότα με πιο τρανταχτή περίπτωση το σπάσιμο της κατάληψης του Climate Camp σ'ένα εργοστάσιο του Nottinghamshire πριν ένα μήνα, όπου 200 μπάτσοι συνέλαβαν 114 άτομα που προετοιμάζονταν για δράση του Camp (παρά τα διάφορα μέτρα που είχαν πάρει, πχ στόμα-με-στόμα συνεννοήσεις, χωρίς κινητά, μυστικοπάθεια κλπ) που δεν προέβαλαν κάποια αντίσταση. Ακολούθησαν εισβολές σε σπίτια αρκετών ακτιβιστών. Σ' αυτό πρέπει να προστεθεί η ρουτινιάρικη πλέον παρενόχληση ακτιβιστών σε καθημερινή βάση.
Επίσης, μόλις σήμερα, η αστυνομία ακύρωσε ετσιθελικά μια αντιφασιστική συζήτηση στο πανεπιστήμιο του Luton από τη Stop The War Coalition, την Hope not Hate κι άλλες ομάδες, με μόνη δικαιολογία το "εξτρεμιστικό" περιεχόμενο της εκδήλωσης (ενδεχομένως να προέτρεπε σε πράξεις βίας;). Όσον αφορά φυσικά τις διαδηλώσεις, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, τα τελευταία χρόνια είναι πρακτικά αδύνατο να πραγματοποιηθούν, καθώς η αστυνομία επεμβαίνει άμεσα θέτοντας σε κλοιό τους διαδηλωτές, και συχνά εξασκώντας ανεξέλεγκτη βία απέναντί τους, όπως στην περίπτωση της αντισυνόδου G20, που ένας περαστικός, ο Ιan Tomlinson έχασε τη ζωή του στη διάρκεια εφόρμησης των μπάτσων στο περιορισμένο πλήθος.

6) Εκτός από τα 4,2 εκατομμύρια κάμερες CCTV (παρά την παραδοχή της κυβέρνησης ότι τελικά τα επίπεδα εγκληματικότητας δε φαίνεται να κάμπτονται από τη λειτουργία καμερών), η κυβέρνηση σχεδιάζει την νομιμοποίηση των παρακολουθήσεων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, e-mail, του διαδικτύου και ιδιαίτερα ιστοσελίδων κοινωνικών επαφών πχ facebook. Επίσης, σχεδιάζονται βάσεις καταγραφής DNA με πρόσχημα απ' ότι φαίνεται όσους συλλαμβάνονται για οδήγηση σε κατάσταση μέθης, αν και το μέτρο εφόσον θεσμοθετηθεί, θα επεκταθεί άμεσα και σε άλλα κομμάτια του πληθυσμού.

Τα παραπάνω μπορεί με μια πρώτη ματιά να φαίνονται ως εσωτερικές αντιφάσεις ή ακόμα ως στιγμές αποσάθρωσης μιας "παραδοσιακά φιλελεύθερης δημοκρατίας"(;) όπως αρέσκεται να παρουσιάζεται η Βρετανία, ωστόσο δεν είναι παρά στιγμές ενός πολεμικού μετασχηματισμού του βρετ. κράτους που στην παρούσα του φάση ξεκινά αρκετά πριν την 11/9/2001. (Αν θέλουμε βέβαια να αναζητήσουμε τις ρίζες αυτής της κίνησης θα πρέπει μάλλον να πάμε μερικές δεκαετίες πίσω, στο τσάκισμα της εγχώριας κοινωνικής αναταραχής του '70-'80).

Στα 1998, η βρετ. κυβέρνηση εισάγει τις "ASBOs" (Anti-Social Behaviour Order) με την Crime and Disorder Act, ποινικοποιώντας ένα πλήθος διαφορετικών κοινωνικών και πολιτικών συμπεριφορών και πράξεων, από τις ντίλιες ναρκωτικών στο δρόμο, μέχρι μικρο-βανδαλισμούς, γκραφίτι, αφισοκολήσεις, κατανάλωση αλκοόλ σε δημόσιους χώρους και μέσα συγκοινωνίας, απόπειρες αυτοκτονίας (ούτε να τα τινάξεις δε σ' αφήνουν δλδ...), προκλητικές/οχληρές "yobbish" συμπεριφορές κλπ. Όλα αυτά μετά από μια σύντομη ανάνηψη των πολιτικών κινητοποιήσεων (πχ Reclaim the Streets, το κίνημα ενάντια στην επέκταση των αυτοκινητοδρόμων και γενικότερα οι περιβαλλοντικές κινητοποιήσεις) την ίδια δεκαετία, κι ενώ η αστυνομία οργανώνεται προκειμένου να αντιμετωπίσει την νέα κατάσταση. Ένα παράδειγμα αυτής της αναδιοργάνωσης είναι η Public Order Ιntelligence Unit, που ενώ είχε συσταθεί στα 80es προκειμένου να αντιμετωπίσει τον χουλιγκανισμό στα γήπεδα, στα τέλη της δεκαετίας του '90 χρησιμοποιήθηκε σχεδόν αποκλειστικά για την πάταξη των παραπάνω πολιτικών κινητοποιήσεων. Ακολούθησαν σχετικά νομοθετικά και αστυνομικά μέτρα, πάντα σε μια φαινομενικά "ουδέτερη" πολιτικά κατεύθυνση του περιορισμού των "εντάσεων" και τυχόν βίαιων -στο εξής "εξτρεμιστικών"- συμπεριφορών.

Το γιατί η βρετανική κοινωνία, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη στην Ευρώπη ανέθεσε στο κράτος της και την αστυνομία την ολοκληρωτική ρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων και συμπεριφορών (δηλαδή απέτυχε να αυτορυθμίζει κάπως τις εντάσεις μεταξύ των μελών της) μάλλον έχει να κάνει με το ότι αυτή η κοινωνία δεν είναι παρά ένα σύνολο διαχωρισμένων ατόμων που προέρχονται από διαφορετικές καταστροφές: Είτε μιλάμε για τις γενιές των σαξόνων που στιβάχτηκαν στις πόλεις λιμοκτονώντας καθώς η βιομηχανική επανάσταση κατέστρεφε τα χωριά τους εκμηδενίζοντας τις συνθήκες διαβίωσής τους, είτε για όσους προέρχονται από τις λεηλατημένες πρώην αποικίες του στέμματος... Και φυσικά το ότι η σύνδεση ανάμεσα στα δύο αυτά στοιχεία υπήρξε εντελώς προβληματική παίζει αναμφίβολα έναν τεράστιο ρόλο στην μετέπειτα εξέλιξη.

Mε την επίθεση της 11/9 (η ίδια φάρσα θα επαναληφθεί αργότερα αποκλειστικά για το βρετανικό κοινό με τις επιθέσεις αυτοκτονίας "ισλαμιστών εξτρεμιστών" στις 7/7/2005 στα μέσα μαζικής συγκοινωνίας στο Λονδίνο) και το φοβικό κλίμα που κυριάρχησε μπρος στο ενδεχόμενο επανάληψης μιας ανάλογης αόριστης "απειλής" (και για κάθε τέτοια "απειλή" ακόμα κι αν ο φορέας της δεν είναι άμεσα στημένος από το ίδιο το κράτος, η επιρροή της στη δημόσια σφαίρα δρα προωθητικά των επιδιώξεών του κράτους), τα χέρια της αστυνομίας λύθηκαν προκειμένου να ξεμπερδέυει με κάθε δημόσια πολιτική έκφραση, στο όνομα πάντα της καταπολέμησης του "εξτρεμισμού".

Ραγδαία ήταν η αλλαγή της συμπεριφοράς της αστυνομίας απέναντι στις διαδηλώσεις και κάθε πολιτική έκφραση στο δημόσιο χώρο. Από την προηγούμενη "διευκόλυνση", δηλαδή την αποστείρωση, απονοηματοδότηση και τελικά περιθωριοποίησή τους σε μια ακίνδυνη γραφικότητα, περνάμε στην αντιμετώπισή τους σαν πρώτης τάξεως απειλή για τη δημόσια ζωή (δηλαδή την ομαλή κυκλοφορία εμπορευμάτων και παραγωγών-καταναλωτών), με άμεσο περιορισμό και καταστολή τους. Με δεδομένη την ανεπάρκεια του "κινήματος" να αντιπαρατεθεί με τους όρους του, οι συσχετισμοί διαμεσολαβούνται κατά κύριο λόγο από έναν "ελεγκτικό" ρόλο των μίντια, κι ενός κάποιου δημοσίου διαλόγου που ενίοτε βλέπει το δρόμο των κοινοβουλευτικών επερωτήσεων κι επερωτήσεων...

Προκειμένου να διαφύγει η αστυνομική καταστολή αυτόν τον επιπλέον μπελά, προέκυψαν με "ημιεπίσημες" διαδικασίες τα ιδιωτικά αστυνομικά σώματα NETCU, WECTU NPOIU κλπ, παραρτήματα του ACPO, κάτι μεταξύ συνδικάτου των αρχηγών της αστυνομίας και ιδιωτικής εταιρίας. Μεταξύ των αρμοδιοτήτων τους είναι η αντιμετώπιση διαδηλώσεων αλλά και του "φοιτητικού εξτρεμισμού". Όλα αυτά πέραν νομοθετικού ή όποιου άλλου δημόσιου ελέγχου. Παράλληλα με την αύξηση των ιδιωτικών αστυνομιών (και συνακόλουθα την έκρηξη του αριθμού των φυλακισμένων, παρά την μείωση των επιπέδων εγκληματικότητας), αυξάνονται κατά πολύ οι δαπάνες οι σχετικές με τα μέσα επιτήρησης και καταστολής, σε βαθμό που υπολογίζεται (από ΜΚΟ και ακτιβιστές) ότι με τα ίδια χρήματα θα μπορούσαν να "σωθούν" οι θέσεις εργασίας των βρετανών εργαζομένων που βρίσκονται μπροστά στην απόλυση, ή να μειωθούν αποτελεσματικά οι ρύποι που εκπέμπει ολόκληρη η Μ. Βρετανία. Περισσότερα στοιχεία:

http://www.fraw.org.uk/download/ehippies/q02/q02-britains_secretive_police_force.pdf

Ωστόσο, φαίνεται ότι μια τέτοια επαναδιαπραγμάτευση του "κοινωνικού συμβολαίου" δεν είναι η ζητούμενη, από την μεριά που έχει στα χέρια της την εξουσία τουλάχιστον. Πιθανό, σε αντίθεση με τις ΜΚΟ και τους καλοκάγαθους ακτιβιστές, επειδή η τάξη που έχει την εξουσία έχει και τη συνείδηση, και τη συνείδηση του ότι βαδίζουμε προς τη δύση της καπιταλιστικής κοινωνίας, και οι αξίες που την κρατούσαν ενωμένη σύντομα θα τεθούν σε κρίση. Η καταναλωτική κουλτούρα, το κυνήγι της ανέλιξης, η υποτιθέμενη αειφορία του περιβάλλοντος και της οικονομίας αποδεικνύονται χίμαιρες. Ειδικά η Βρετανία, που ιστορικά υπήρξε πάντοτε αυτάρκης σε καύσιμες ύλες και βασικά είδη διατροφής, θα γνωρίσει μεσα στην επόμενη γενιά, για πρώτη φορά βασικές ελλείψεις, λειψυδρία, ύφεση ενώ η κυρίαρχη τάξη της θα έχει να κάνει με μια γενικευμένη δυσαρέσκεια μπρος στην οποία οι μέχρι τώρα απειλές της θα μοιάζουν αστείο. Και αν θέλει, και όλα συγκλίνουν στο ότι θέλει, να βγει νικηφόρα από την κρίση, προετοιμάζεται εδώ και καιρό γι' αυτή.

Έτσι:

Με την κατηγοριοποίηση ακτιβιστών και άλλων ως "εξτρεμιστές", κατηγοριοποιούν το ίδιο το ζήτημα (κρίση οικονομική, περιβαλλοντική, πολιτική) ως "ακραίο" (δηλαδή: ταμπού), κλείνοντας αυτόματα κάθε δημόσια συζήτηση σχετικά μ' αυτό, που δε διεξάγεται στο απονευρωτικό θέατρο των μίντια ή του κοινοβουλίου. (Οι επιθέσεις της αστυνομίας στο Climate Camp και στο Luton είναι ενδεικτικές).

Με το φόβητρο αόριστων "απειλών" και τη διαχείρηση του, επιδιώκουν την περαιτέρω προσήλωση του πληθυσμού στο κράτος που σε μια τέτοια έκτακτη κατάσταση αναδεικνύεται -παρά το ένα ή το άλλο αποτρόπαιο μέτρο- ο μόνος υπεύθυνος για τη ζωή και την ασφάλεια μπρος στην πιθανότητα εξάλειψης των οποίων, μπορεί πια να του παραδοθεί ολοκληρωτικά το άτομο.

Κάθε προσπάθεια αποσώβησης της έντασης, σύμφωνα με μια "λύση" προτεινόμενη από ΜΚΟ, πράσινους, αριστερούς, προοδευτικούς πανεπιστημιακούς κλπ που τείνει σε μια κατάσταση οικονομικής εγκράτειας, θα απέφερε στην ουσία τα αντίθετα αποτελέσματα, καθώς η αποσάθρωση των αξιών (κατανάλωση κλπ) που όριζαν αυτήν την κοινωνία θα επέλθει με έναν ίσως πιο παρατεταμένο αλλά όχι λιγότερο επώδυνο τρόπο.

Βαδίζουμε προς ανοιχτό πόλεμο.

How do we solve the crisis of youth crime:

Ένα στα 3 παιδιά στο Λονδίνο μεγαλώνει σε συνθήκες φτώχειας. 1 στα δέκα μεταξύ 16-18 χρονών είναι σκαστό από σχολείο ή δουλειά. Από τα άλλα, ένα στα 7 πηγαίνει στο σχολείο με μαχαίρι. Δεν υπάρχουν εκτιμήσεις για τον αριθμό των μελών συμμοριών, αν και φαίνεται ότι τα πιτσιρίκια εντάσσονται ήδη από τα 5 σε κάποια συμμορία της γειτονιάς, ανάμεσα στους λόγους: προστασία από άλλες συμμορίες, προσωπική τιμή και ένα είδος σεβασμού... Στο Brixton λέγεται ότι σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο αντιστοιχεί και μια παιδική συμμορία. 37 παιδιά δολοφονήθηκαν (συνήθως με μαχαιριές) πέρυσι, πιθανώς σε διαμάχες μεταξύ συμμοριών. Τα τελευταία 8 χρόνια εξαπλασιάστηκε ο αριθμός όπλων που βρίσκονται στα χέρια παιδιών. Ένας στους τέσσερεις φόνους με όπλο γίνεται από παιδιά κάτω των 18. Πάνω από 35.000 επιθέσεις με μαχαίρι ή όπλο καταγράφηκαν πέρυσι μεταξύ παιδιών στην Αγγλία.


How do we get these kids to kill the right people?

Κύμα άγριων απεργιών στην Αγγλία (Φλεβάρης 2009)

Πηγές: www.bearfacts.co.uk (σάιτ απεργών!), www.libcom.org, uk.indymedia.org

Αρχές Φλεβάρη: Κύμα άγριων απεργιών σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Πορεία εκατοντάδων εργατών ενάντια στις περικοπές "βρετανικών θέσεων εργασίας για τους βρετανούς εργάτες" (Οι περισσότερες εταιρίες προσλαμβάνουν από εργολαβικές ξένους εργάτες που συχνά δέχονται να εργαστούν με χαμηλότερο μισθό και σε χειρότερες συνθήκες εργασίας. Γύρω στα 3,8 εκατομμύρια μη-βρετανών εργάζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το "κίνημα" εδώ έχει ξενερώσει άσχημα -έχουν ανάψει τα πληκτρολόγια- και αρκετοί θεωρούν τους άγριους απεργούς υποκινούμενους από το ΒΝΡ, το ναζιστικό κόμμα, το οποίο πράγματι προσπαθεί να ανοιχτεί προς τους απεργούς). Εργάτες κατασκευαστικών από έξι υπό ανέγερση πυρηνικά εργοστάσια ενώνονται σε μια ανεπίσημη δράση ενάντια στην πρόσληψη ιταλών και πορτογάλων εργατών στο εργοστάσιο ενέργειας του Lincolnshire όπου δεν δόθηκε δικαίωμα σε βρετανούς εργάτες να ζητήσουν δουλειά. Αρκετοί ακόμα έφυγαν από τη δουλειά το ίδιο πρωί. Παρόμοια σκηνικά στην Ουαλία. Ο πρωθυπουργός Gordon Brown κατηγόρησε το κύμα απεργιών που σαρώνει τη χώρα ως "αντι-παραγωγικό". Δήλωσε πως πρωτεραιότητά του είναι να εξασφαλίσει τις θέσεις εργασίας των βρετανών εργατών εν όψει της ύφεσης. Κινητοποιήσεις από διάφορους κλάδους. Τεράστιες συνελεύσεις εργατών. Σε ορισμένες ψηφίζεται αποχή από την εργασία για 24 ώρες. Άγριες απεργίες στη Σκωτία. Κινητοποιήσεις ενάντια στην ποινική δίωξη των απεργών, την κάλυψη όλων όσων εργαζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο από τις υπάρχουσες συμβάσεις, έλεγχο των συνδικάτων στις προσλήψεις, επενδύσεις κυβέρνησης και εργοδοτών στην εργασία και την εκπαίδευση, ένταξη στα συνδικάτα των ξένων εργαζομένων.

3/2: Άγριες απεργίες με συμμετοχή εκατοντάδων πολωνών εργατών. Μετά από λίγες μέρες μια ομάδα πολωνών εργατών απελαύνεται πίσω στην πολωνία.

6/2: Ανακοίνωση για περικοπές χιλιάδων θέσεων από τις αυτοκινητοβιομηχανίες στην Αγγλία. Άγρια διήμερη απεργία εργατών στην International Automotive Components στο Λίβερπουλ.

8/2: Κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα. Εκατοντάδες εργάτες (κυρίως στην ενέργεια, κατασκευές, αυτοκινητοβιομηχανία) αποχωρούν από τις δουλειές τους χωρίς την κάλυψη των συνδικάτων, και συμμετέχουν σε πικετοφορίες και μπλόκα στις εισόδους εργοστασίων. Αρκετοί εργάτες κατεβαίνουν με κύριο σλόγκαν το British works for british workers (βρετανικές δουλειές για τους βρετανούς εργάτες) κατά τα λόγια του πρωθυπουργού Gordon Brown, ωστόσο σε κάποιες περιπτώσεις έρχονται σε επαφή με ξένους εργάτες όπως στο Plymouth που οι απεργοί ενώθηκαν με εκατοντάδες πολωνούς εργάτες.

10/2: Τα συνδικάτα προσπαθούν να στρέψουν τις κινητοποιήσεις σε μια αντιπαράθεση με τους ξένους εργαζομένους, προωθώντας παντού το σύνθημα British works for british workers, ενώ συνδικαλιστές λογομαχούν με απεργούς όταν τους κατηγορούν ότι έχουν ξένους εργάτες μαζί τους. Τα μίντια, που συνήθως αποσιωπούν ή συκοφαντούν κάθε παράνομη εργατική δράση, αυτή τη φορά ασχολούνται με εκτενή αφιερώματα εστιάζονται στο British της υπόθεσης.

13/2: Εργάτες στην κατασκευή ενος νέου σταθμού ηλ. ενέργειας κατέβηκαν σε ανεπίσημη απεργία μετά από απειλή της ισπανικής εργολαβικής φίρμας ότι όποιος συμμετέχει στην πικετοφορία θα αντιμετωπίσει ποινικές διώξεις, ενώ εκατοντάδες απ' αυτούς τελικά συμμετείχαν με σημαίες και πλακάτ μπλοκάροντας την κύρια είσοδο στο εργοστάσιο του Newark στο Nottinghamshire, τα χαράματα. Κατέφτασαν μονάδες της αστυνομίας, και οι διαδηλωτές τελικά εκδιώχτηκαν προς το κέντρο του Newark, λίγα μίλια παρακάτω. Αρκετοί αποκόπηκαν από την πορεία και κατευθύνθηκαν στο τοπικό κέντρο εύρεσης εργασίας, όπου έκαναν μια ανοιχτή συζήτηση. Ανάλογες κινητοποιήσεις σε διάφορα μέρη.

Από τα μέσα Φλεβάρη και μετά τα πράγματα έχουν πέσει στην Αγγλία, ενώ η αναταραχή φαίνεται να έχει μεταφερθεί στην Ιρλανδία όπου σήμερα είχε διαδήλωση 120.000 παράλληλα με αρκετές απεργίες...

Αποδελτίωση τύπου #1

)()(

Ο εθελοντισμός ρίχνει τα μεροκάματα

Από το BBC, από τις 12/09/2008 αυτό:
2.15 εκατομμύρια λίρες θα δαπανηθούν προκειμένου "ενθαρρύνουν" ικανό αριθμό ανέργων να εργαστεί εθελοντικά στην προετοιμασία των ολυμπιακών του Λονδίνου, του 2012. Θα μετρήσει και στο βιογραφικό τους... Φαίνεται η πρόσληψη εργαζομένων θα κόστιζε αρκετά περισσότερα, οπότε...

)()(

Απόστρατοι αξιωματικοί θα παίρνουν έως και 9.000 λίρες για να "ξαναγυρίσουν στα θρανία" προκειμένου να εντοπίζουν μαθητές με "αντικοινωνική συμπεριφορά", ούτως ώστε να καταπολεμηθούν και ενδεχομένως να προβλεφτούν εκδηλώσεις βίας. Όλα αυτά υπό το φως βεντέτας μεταξύ νεολαίων στο Λονδίνο που μετράει μέχρι τώρα 20 μαχαιρωμένους εφήβους.

Δευτέρα 29/09/2008, από άρθρο του Gabriel Milland στην Daily Express
( http://www.dailyexpress.co.uk/posts/view/63618)

)()(

Από το Sky news (03/10/2008)

Ο 35χρονος Darryn Walker που περιέγραφε πέρισι στο blog του μια φανταστική απαγωγή, βασανισμό και φόνο των μελών του ποπ συγκροτήματος Girls Aloud, συνελήφθη από την Obscene Publications Unit της Scotland Yard, για να δικαστεί στο τέλος του μήνα...

)()(

Από το BBC (03/10/2008):

Μέσα σε ενάμισι χρόνο 6 άτομα από 26 έως 34 ετών από το νοτιοδυτικό Λονδίνο, είχαν καταφέρει γύρω στις 21 ληστείες τραπεζών και χρηματαποστολών, με συνολική λεία 500.000 λίρες. Έξω από μια τράπεζα του Hampshire, μπάτσοι (της Flying Squad της μητροπολιτικής αστυνομίας) εκτέλεσαν με συνοπτικές διαδικασίες τους 2, καθώς ο ένας από τους ληστές (Nunes) έστρεψε το όπλο του προς έναν σεκιουριτά (βλ. φωτό παρακάτω), ενώ στη συνέχεια ο δεύτερος (Markland) κίνησε να πάρει το όπλο του Nunes. Στη διάρκεια της τριήμερης δίκης ακούστηκαν συνομιλίες από κινητά τηλέφωνα που αποδίδονται στους υπόλοιπους τέσσερεις και τους συνδέουν όλους με τον έναν δολοφονημένο ληστή. "Δεν υπήρξαν ενδείξεις ότι οι αστυνομικοί διέπραξαν κάποια παρατυπία".

)()(

5/10/2008: Από http://libcom.org/news/eleven-london-bus-garages-join-strike-action-04102008

Απεργία 3.500 εργαζομένων στα αστικά λεωφορεία του Λονδίνου στις 10 και 22 Οκτώβρη εξήγγειλε το συνδικάτο Unite, μετά απο ψηφοφορία μελών του με 88,5 % υπέρ, με αίτημα την εξίσωση των μισθών οδηγών με παρεμφερή καθήκοντα, στις 30.000 λίρες το χρόνο και 38ωρη εργασία την εβδομάδα. Προς το παρόν η κάθε εταιρία καθορίζει τους δικούς της μισθούς με αποτέλεσμα να υπάρχουν διαφορές μέχρι και 6.000 λίρες από εταιρία σε εταιρία, ενώ αρκετοί οδηγοί εργάζονται μέχρι και 60 ώρες την εβδομάδα...

)()(

5/10/2008 - Από το BBC:
Διήμερη εκπαίδευση στο Gloucestershire για μπάτσους από όλη την νότια όχθη του Λονδίνου, με άλογα, σκυλιά και ελικόπτερα, για την αντιμετώπιση ταραχών. Περιλαμβάνονται ασκήσεις με εκτόξευση πυραύλων και μολότωφ.

)()(

13-17/10 - "Not in my neighborhood": Εβδομάδα εξοικίωσης του πολίτη με το έργο της αστυνομίας. Περιορισμένος αριθμός υπερτυχερών θα συμμετάσχουν σε πραγματική περιπολία της λονδρέζικης αστυνομίας, ενώ όλοι οι παρευρισκόμενοι θα κεραστούν αναψυκτικά, τσάι και συμπάθεια. Αγαπημένο μου event είναι της Τετάρτης 15/10, κατά το οποίο οι συμμετέχοντες θα διασκεδάσουν κάνοντας αυτοσχέδιες εξακριβώσεις στοιχείων σε ανθρώπους που βρίσκονται σε κάποιο χώρο εργασίας χωρίς να φέρουν διακριτικά στοιχεία της ταυτότητάς τους.

από το www.cityoflondon.police.uk

)()(

Πάνω από 650.000 άνθρωποι συλλαμβάνονται κάθε χρόνο στη Βρετανία για ψείρισμα/shoplifting (αρπαγή εμπορευμάτων). Ένας στους δύο καταστηματάρχες αδιαφορεί να κινηθεί νομικά εναντίον τους συνήθως θεωρώντας πως πρόκειται για μάταιο κόπο. Στις περισσότερες φορές η ποινή είναι ένα πρόστιμο 80 λιρών, το οποίο σπάνια καταβάλλεται, καθώς με την υπογραφή ενός συμφωνητικού "Acceptable Behaviour Contract", αν κατά τους επόμενους 3 μήνες δεν υποπέσει ο παραβάτης στο ίδιο αδίκημα, απαλάσσεται από τις επιπτώσεις, ενώ μόνο 1 στους 8 είναι αρκετά άτυχος ώστε η υπόθεσή του να φτάσει μέχρι κάποιο δικαστήριο. Η εκτεταμένη χρήση καμερών CCTV δε φαίνεται να πτοεί ιδιαίτερα τους ενδιαφερόμενους, αφού "δουλεύοντας" συχνότερα σε ζευγάρια ή και μικρές ομάδες (όσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση, εκεί το ψείρισμα γίνεται ενίοτε και εν είδει επαγγέλματος). Αφού κάνουν κάποιες αναγνωριστικές επισκέψεις στο κατάστημα της αρεσκείας τους ώστε να εντοπίσουν τις κάμερες ασφαλείας, συνήθως ο ένας τους καβατζώνει τα πράγματα σε κάποιο σημείο εκτός του οπτικού πεδίου των καμερών ενώ ο άλλος εκτελεί χρέη τσιλιαδόρου, είτε προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του προσωπικού ασφαλείας (συχνά χωρίς διακριτικά), που διαθέτουν τα περισσότερα μεγάλα καταστήματα και σούπερ-μάρκετ.

)()(

Από www.guardian.co.uk και www.justice.gov.uk - Πάνω από 95.000 άνθρωποι -περισσότεροι από ποτέ- κρατούνται στις φυλακές του Ηνωμένου Βασιλείου (περίπου 1 στους 700). Ο αριθμός αυτός αναμένεται να ξεπεράσει τις 110.000 μέσα στα επόμενα χρόνια, ενώ κυβέρνηση και αντιπολίτευση αναζητούν εναλλακτικές ποινές (π.χ. βραχιόλια εντοπισμού) προκειμένου να αποσυμφορηθεί ο υπερπληθυσμός των φυλακών. Μόνο στην Αγγλία και την Ουαλία, 80.000 κρατούμενοι βρίσκονται διασπαρμένοι σε 140 φυλακές. 1,4 εκατομύρια άνθρωποι συνελήφθησαν μέσα στο 2006/7 μόνο στην Αγγλία και την Ουαλία για κάποια παράβαση, ενώ 1,78 οδηγήθηκαν στα δικαστήρια.

)()(

Από την Sunday Times (12/10): 300.000 μαθήτριες εμβολιάστηκαν υποχρεωτικά στα σχολεία τους κατά του ιού papilloma που σχετίζεται με τον καρκίνο της μήτρας, και είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενος. Ανακίνησε μια σχετική δημόσια συζήτηση η περίπτωση μητέρας μαθήτριας (Debbie Jones) που κατέθεσε αγωγή, καθώς η κόρη της εμβολιάστηκε χωρίς τη συναίνεση της ίδιας ή της μητέρας της. Αντιρρήσεις στον υποχρεωτικό εμβολιασμό των μαθητρών φέρουν και διάφορες ομάδες χριστιανών και μουσουλμάνων συντηρητικών θεωρώντας πως προτρέπει τις κόρες τους σε σεξουαλικές επαφές.

)()(

Εντωμεταξύ, σύμφωνα με ένα άρθρο στην times(timesonline.co.uk/tol/life_and_style/health/expert_advice/article4877055.ece), φαίνεται πως όσο επιδεινώνεται η οικονομική κρίση, παρατηρείται μια εντυπωσιακή αύξηση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων,πιθανώς σχετική με κάποια σεξουαλική ελευθεριότητα ως τάση φυγής από προβλήματα όπως η ανεργία/αναζήτηση εργασίας...

)()(

Σάββατο 18 Οκτώβρη: Anarchist Bookfair 2008 στο Queen Mary College, (Mile End Road, London). Περισσότερα στο http://www.anarchistbookfair.org/ . Κι ένα αφισάκι που κολλήθηκε στα πέριξ του bookfair...

)()(

One nation under one guard: 4,2 εκατομμύρια κάμερες CCTV επιβλέπουν τον πληθυσμό της βρετανίας, λίγο πάνω από μία κάμερα ανά 14 κατοίκους. Πάνω από 600 υπηρεσίες έχουν νόμιμη πρόσβαση στα τηλεφωνήματα, τα e-mails και τα websites που έχει επισκεφτεί κανείς. Κάθε διαδρομή με όχημα στα αστικά κέντρα καταγράφεται μέσω ενός συστήματος ανάγνωσης των πινακίδων των οχημάτων και μένει στο αρχείο για τουλάχιστον 2 χρόνια. 4 εκατομμύρια άτομα έχουνκαταγραφεί στην εθνική βάση DNA μόνιμα, το μεγαλύερο ποσοστό στον κόσμο, 40% των μαύρων κατοίκων, 13% των ασιατών και 9% των λευκών (Δεν είναι απαραίτητο να κατηγορείσαι για κάτι για να σου ζητηθεί να δώσεις δείγμα DNA, ενώ αποτελεί αδίκημα να αρνηθείς). Η National Identity Register θα αποτελέσει μέρος του δελτίου ταυτότητας καθενός και καθεμιάς, και σταδιακά θα καταγράφει κάθε δοσοληψία που έχει το άτομο με το κράτος, την υπηρεσία υγείας (NHS) και την εκπαίδευση, το ιατρικό ιστορικό του/της, τους σχολικούς βαθμούς και οτιδήποτε σχετικό με το επαγγελματικό του προφίλ. Πληροφορίες που ήδη η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι σκοπεύει να μεταπωλεί σε επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τους ισχύοντες τρομονόμους, κάθε άτομο μπορεί να κρατηθεί μέχρι και 28 μέρες (σχεδιάζεται η παράτασή τους στις 42) χωρίς να του απαγγελθεί κατηγορία. 75.000 άνθρωποι υποβλήθηκαν σε stop and search (κάτι ανάλογο της εξακρίβωσης στοιχείων, οι μπάτσοι έχουν δικαίωμα να σε ψάξουν αν και δεν είσαι υποχρεωμένος να δηλώσεις το όνομά σου) μόνο στο Λονδίνο, σύμφωνα με την παράγραφο 44 του βρετ. τρομονόμου. (όλα τα στοιχεία προέρχονται από την μπροσούρα του The cans festival, stencil art street battle May 2008, London)

)()(

)()(

Remember, remember the 5th of November...

Την νύχτα της 4ης προς 5 Νοέμβρη 1605, συλλαμβάνεται ο Guy (ή Guido) Fawkes σ' ένα κελάρι του βρετανικού κοινοβουλίου, όπου είχε κρύψει σχεδόν δυο τόνους πυρίτιδας σε 36 βαρέλια, πυροδοτώντας τα οποία ήλπιζε τινάζοντας το κοινοβούλιο στον αέρα να εξοντώσει τον βασιλιά James τον πρώτο, διαβόητο για τη σκληρή τυραννία του και ειδικά την καταπίεση εναντίον των άγγλων καθολικών, ένας από τους οποίους ήταν και ο Guy. Η "Συνομωσία της Πυρίτιδας" απέτυχε, αφού κάποιοι από τους συνομώτες θέλοντας να προφυλάξουν ομόθρησκους καθολικούς της άρχουσας τάξης που ίσως βρίσκονταν στο κοινοβούλιο, έστειλαν γράμμα προειδοποιώντας τον Λόρδο Monteagle, ο οποίος φυσικά και αποκάλυψε τη συνομωσία, με αποτέλεσμα τη σύλληψη και εκτέλεση του Guy και ακόμη 12 συνομωτών. Έτσι πάνε αυτά όταν οι καταπιεσμένοι εμπιστεύονται επίπλαστες ενότητες με τους καταπιεστές τους. Τα επόμενα χρόνια μέχρι και τις μέρες μας, ευσυνειδητοι υπήκοοι απ' όλο το Λονδίνο, έφτιαχναν σκιάχτρα Guy, τα οποία πυρπολούσαν με πυροτεχνήματα, παρακαλώντας τον κόσμο να θυμηθεί το κακό που θα προκαλούσαν οι συνομώτες. "Remember, remember, the 5th of November - The Gunpowder Treason and plot; - I know of no reason why Gunpowder Treason - Should ever be forgot. - Guy Fawkes, Guy Fawkes, This was his intent - To blow up the King and the Parliament"...

)()(