Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Πολιορκία της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο

8/12/2008. Κατατοπιστικό βίντεο:




Από Sky News, βία, κακία και μια συμμορία επιδράμει στην πρεσβεία ("Gang Storms London Greek Embassy")
:

"Up to 100 protesters have clashed with police after trying to storm the Greek embassy in London. (eh, μάλλον η police συγκρούστηκε με τους διαδηλωτές, αυτό θα ήταν πιο ακριβές). Sky News' Leah Borromeo said the group was at the embassy "to show solidarity with the dead teenager" (γειά σου ρε Leah διαννοούμενη...). "This anarchist group has adopted him as a martyr (ε έτσι είναι αυτοί οι αναρχικοί όπως και όλοι οι ισλαμιστές τρομοκράτες, έχουν κι από έναν μάρτυρα η κάθε ταξιαρχία), and has raised an anarchy flag over the embassy," she said.

Τέλος πάντων, δε θα ασχοληθώ παραπάνω με τους εμετούς των βρετανικών μίντια, η αηδία των οποίων ας θεωρείται δεδομένη. Μια παρατήρηση μόνο: Η αστυνομική βία παρουσιάζεται πάντοτε ως κάτι το φυσιολογικό και αναπόφευκτο (πχ "οι συγκρούσεις ξέσπασαν όταν οι διαδηλωτές έπρεπε να απομακρυνθούν από το οδόστρωμα..."), ενώ αντίθετα η όποια αντίδραση των διαδηλωτών (κανά σπρωξίδι δηλαδή) αντιμετωπίζεται κάτω από ένα ηθικοποιητικό πρίσμα. Ο διαδηλωτής δεν μοιάζει σε τίποτα όχι μόνο με τον "κοινό άνθρωπο", αλλά γενικά με άτομο συγκροτημένο. Όχι μόνο οι αντιδράσεις του απέναντι στην καταστολή, αλλά και η ίδια η δράση του, δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν κάποιας ανερμήνευτης ψυχολογίας.

Παρεπιμπτόντως, αρκετά μίντια κατηγόρησαν την metropolitan police για υπερβολική βία, όχι βέβαια για την καταστολή της συγκέντρωσης (που ούτως ή άλλως δεν είχε πάρει άδεια οπότε θα πρεπε να μασταν κι ευχαριστημένοι που δε μας φύτεψαν και καμια σφαίρα τα παλικάρια που σκάσαν μύτη με τα αυτόματα και τα κέβλαρ), αλλά γιατί σε κάποια φάση ένα γουρουνόπουλο ενοχλήθηκε από έναν κάμεραμαν και του τράβηξε τη κάμερα... (http://cosmodaddy.wordpress.com/2008/12/13/metropolitan-police-continue-harassment-of-journalists/). Η NUJ (ένωση δημοσιογράφων) έκανε μάλιστα επίσημη καταγγελία, καθώς τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν περιστατικά παρενόχλησης δημοσιογράφων σε διαδηλώσεις, πράγμα που δεν σημαίνει βέβαια κι ότι δεν υπάρχει απόλυτη συνεργασία αστυνομίας-δημοσιογράφων, απλά οι μπάτσοι έχουν λίγο άγχος να έχουν πάντοτε αυτοί το πάνω χέρι στη σχέση αυτή, πράγμα που αντιστοιχεί γενικά στην αντίληψή τους για τον έλεγχο των δρόμων.

Κάποια στιγμιότυπα απ' τη συγκέντρωση(http://london.indymedia.org.uk/articles/372 και http://www.indymedia.org.uk/en/2008/12/414613.html?c=on): Για τεχνικούς λόγους τελικά δεν επετεύχθη η κατάληψη της πρεσβείας, παρολα αυτά μπλοκαρίστηκε για ολόκληρη την μέρα η λειτουργία της. Πάνω από 100 συγκεντρωμένοι, κυρίως έλληνες από διάφορες πόλεις της Αγγλίας. Οι περισσότεροι ήρθαν από τη προσυγκέντρωση στο speaker's corner (με συνοδεία μπάτσων ακόμη και στο μετρό) ενώ μια ομάδα είχε ήδη αποκλείσει την πρεσβεία. Αρκετός κόσμος που είχε έρθει για έγγραφα κλπ εξέφρασε τη συμπάθειά του. Κοκκινόμαυρη στον ιστό και το εθνικό κουρελόπανο στις φλόγες. Πρώτη επαφή (οπτική) με την αντιτρομοκρατική. Επέμβαση των μπάτσων σε "ελληνικό" τεχνικά έδαφος, ξύλο και 5 συλλήψεις στο προαύλιο της πρεσβείας. Η αλληλεγγύη των εργατών στις οικοδομές απέναντι που προθυμοποιήθηκαν να με βοηθήσουν να ξαναμπώ στον αποκλεισμένο δρόμο μπροστά απ' την πρεσβεία, μέσα από τις οικοδομές, μετά το πέταγμα έξω (κυριολεκτικά) από 2 φουσκωτούς μπάτσους. Στη συνεχεια ο συγκεντρωμένος κόσμος, αποκλεισμένος ανάμεσα σε δεκάδες μπάτσους, βανάκια (μέχρι και πυροσβεστικά είχανε κουβαλήσει), πιεζόταν ολοένα και περισσότερο στην μια άκρη της πρεσβείας, ενώ οι μπάτσοι ξεκίνησαν και 2-3 μικρο-συμπλοκές στις οποίες συνέλαβαν κ 2 συντροφους που αντιστάθηκαν. Τελικά "επέτρεψαν" στον κόσμο να φύγει με τον όρο να διαλυθεί ειρηνικά, αλλά και πάλι την έπεφταν από πίσω στον κόσμο όπως αποχωρούσε. Τόσο στην πρεσβεία όσο και στη συγκέντρωση στο Hackney, έβγαλα 2-3 πρόχειρα συμπεράσματα: πρώτον, ότι η αστυνομία εδώ έχει συνηθίσει να έχει στο 100% τον έλεγχο του δρόμου και αντιδρά βάσει σχεδίου σε κάθε -έστω και δυνητική- αμφισβήτηση αυτού του ελέγχου. Έτσι, στην περίπτωση διαδηλώσεων, α) αποκλείει το κύριο σώμα της διαδήλωσης, β) το κατευθύνει προς έναν περιορισμένο χώρο ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο "αόρατο", με ελάχιστη αλληλεπίδραση με τον "δημόσιο χώρο" ή με τυχόν στόχους της διαδήλωσης. Αυτό το πετυχαίνει επιβάλλοντας (μέσω ομάδων μπάτσων με κάμερες, ή με επί τόπου εξακριβώσεις στοιχείων) "σημεία πίεσης" από τα οποία σιγά σιγά "σπάνε" οι διαδηλωτές, παραχωρώντας το έδαφος στις προελαύνουσες αστυνομικές δυνάμεις. Κάτι ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι η αστυνομία επιδιώκει συνειδητά μια αύξηση της έντασης από την οποία βγαίνει πάντα κερδισμένη αφού έχει την υπεροπλία -τουλάχιστον σε τέτοιο επίπεδο-, κι αυτό φαίνεται να ισχύει σε ιστορικό βάθος (πχ δες την τακτική της αστυνομίας στις εξεγέρσεις του Brixton και του Notting Hill).


Τις επόμενες μέρες έγιναν μερικές ακόμα συγκεντρώσεις λιγότερο δυναμικές. Σε μία από αυτές αφού οι μπάτσοι έδιωξαν τους λιγοστούς συγκεντρωμένους ακολούθησαν μερικούς στο καφέ και κάθησαν στο διπλανό τραπέζι, ενώ μία ακόμη (στις 19/12) την ακύρωσαν εντελώς κλείνοντας απο νωρίς το χώρο και παρενοχλώντας/διώχνοντας κάθε έναν που πλησίαζε. Τους τροτσκιστές (25αριά άτομα στις 12/12) τους στείλανε στο απέναντι πεζοδρόμιο να φωνάζουνε μόνοι τους, 40 μέτρα μακριά από την πρεσβεία σε έναν αποκλεισμένο από τους μπάτσους δρόμο (γενικά η αστυνομία έχει το δικαίωμα να μετακινεί κατά βούληση μια συγκέντρωση με ανόητες νομότυπες δικαιολογίες)... Στου ΚΚΕ πάντως (καμιά 30αριά άτομα στις 10/12) ήταν πιο διακριτικοί. (βιντεάκια στο γιουτιούμπ για του λόγου το αληθές...)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου